In Fahrenheit 451 van Ray Bradbury zijn boeken verboden. Een speciale eenheid van de brandweer heeft als missie om boeken op te sporen en te verbranden. Dat daarbij soms slachtoffers vallen, lijkt hen niet te deren. Als de kritische geluiden die boeken voortbrengen maar gesaboteerd worden.
Montag is een van de brandweermannen die burgers moet beschermen tegen corrumperende gedachten. Zijn vrouw, die een nogal melancholisch karakter heeft, verslindt haar dagen met het kijken van hersenloze televisieprogramma’s; programma’s die bestaan uit entertainment en die vooral als doel hebben de welzijn van burgers te beschermen. Montag raakt geïnspireerd door een buurmeisje waarmee hij diepe, filosofische gesprekken heeft, en op een dag besluit hij een “gered” boek te lezen. Zijn perceptie van het leven verandert hierdoor drastisch. Via Faber, voorheen een Engelse professor, probeert hij een illegale uitgeverij op te richten. In zijn enthousiasme en idealisme, laat hij de boeken aan zijn vrouw en vrienden zien en probeert hij hen te overtuigen van de waarde van boeken. Echter, dit loopt slecht af. Montag vlucht voor zijn collega’s en sluit zich aan bij een groepje verschoppelingen. De verschoppelingen hebben vele romans en klassieke teksten uit hun hoofd geleerd. Ooit, wanneer de tijd rijp is, zullen zij de teksten weer gaan verspreiden.
Fahrenheit 451 laat via verschillende personages zien wat censuur met mensen doet, maar het verhaal gaat verder dan dat. Niet alleen is er sprake van een verbod op álle boeken, of deze nu kritisch van aard waren of slechts waren bedoeld als entertainment, maar er is ook sprake van een beperking op de inhoud van televisie- en radioprogramma’s. Aan burgers wordt niet geleerd om kritisch en zelfstandig na te denken. Ze worden in een veilige bubbel geplaatst en moeten vooral leven en werken. Lekker entertainen en vooral niet te veel slecht nieuws brengen, maakt het makkelijker voor de overheid om haar burgers in het gareel te houden.
Bradburys boek werd uitgegeven in 1953, acht jaar na de Tweede Wereldoorlog. Het is niet zeker of zijn boek daarop gebaseerd is, maar het is niet onwaarschijnlijk dat zijn boek door de oorlog is geïnspireerd. Elke tekst die tegen het ideaal van de Nazi’s inging, was er een die gecensureerd of vernietigd moest worden. De makers moesten het doen met grovere straffen. Bradbury zet met zijn boek aan het denken over censuur, zonder in te gaan op specifieke situaties zoals de Tweede Wereldoorlog. Daarom kan Fahrenheit 451 gezien worden als een tijdloos verhaal die ingaat op thema’s als censuur, vrijheid van meningsuiting, macht van de overheid en burgerschap. Mocht je op een regenachtige zondagmiddag niets te doen hebben, lees dan Fahrenheit 451. Je zult er geen spijt van krijgen.