Voor de fans van de stripboeken en de tv-serie zal het geen verrassing zijn dat in 2014 de eerste Nederlandse vertaling van de roman verscheen. Om nu nog een recensie te schrijven over het eerste boek uit de vijfdelige boekenserie lijkt daarom misschien achterhaald, maar het feit blijft dat er nog te veel mensen zijn die de serie móéten lezen. Deze recensie is voor hen die zich afvragen of een gehypete zombieroman als The Walking Dead wel het lezen waard is.
In het zombieuniversum van Robert Kirkman en Jay Bonansinga, proberen de gebroeders Brian en Philip Blake zich staande te houden. Hun drang tot overleden is immens aangezien ze niet alleen zichzelf in leven willen houden, maar ook Penny Blake: dochter en nichtje. Vanaf pagina één was ik als lezer geboeid. Je wordt meteen bij de lurven gegrepen en het verhaal ingesleurd. Dit is niet alleen te danken aan het plot, maar ook de rauwe schrijfstijl van de auteurs die zo nu en dan afgewisseld wordt met passende metaforen, zoals “het kille licht van de herfst” en “het palet als een regenboog van menselijk weefsel”. Het passende woordgebruik zorgt ervoor dat je niet kunt ontsnappen aan dood en verderf en geeft je het gevoel dat je erbij bent. Alle zintuigen worden ingezet en dit heeft een sterk horroreffect.
Het boek bestaat uit meerdere episoden die niet alleen het geworstel – letterlijk en figuurlijk – met de ondoden laat zien, maar ook met de andere overlevenden. De omschreven gebeurtenissen, gedachten en handelingen van personages zijn geloofwaardig, en geven de donkere keerzijde van de menselijke emoties weer. De personages zijn vaak contrasterend, zoals de Blake broeders, wat de personages tevens cachet geeft, en de spanning erin houdt.
Het rondzwerven in het landschap in en rondom Atlanta duurde soms te lang. Het zoeken naar eten en gereedschappen werd te vaak herhaald en had wel ingekort mogen worden. Daarbij hielp het niet dat er veel aandacht werd geschonken aan allerhande omgevingsbeschrijvingen en details. Soms leek het op een toeristisch ritje door de staat Georgia. De auteurs wisten het boeiend te houden door veel zombies op te voeren die een constante dreiging vormden voor het jonge kind.
Tegen het einde toonde de roman enkele verrassende wendingen, al waren sommigen ietwat cliché. De Engelse, originele versie van The Walking Dead, had als ondertitel Rise of the Govenor en de achterplat van de Nederlandse vertaling laat ook weten dat tijdens dit boek de Governor wordt geboren. De achterplat lijkt te impliceren dat we dankzij dit boek te weten zullen komen hoe “de Governor de man geworden is die hij tegenwoordig is, en wat hem dreef tot zijn gruweldaden”, maar helaas moet ik je teleurstellen. Wat Brian Blake drijft tot zijn gruweldaden wordt niet concreet gemaakt, aangezien Brian weinig op zijn gewelddadige broer Philip lijkt. Wat hem dus daadwerkelijk tot die gruweldaden leidde zullen we daarom in het volgende boek moeten uitvinden. In dit eerste boek weet je in ieder geval wat de Governor heeft meegemaakt en hoe hij de Governor werd. En dat is al heel wat.
The Walking Dead is dus meer dan enkel zombielectuur. Het boek bevat een gedoseerde combinatie van plotopbouw en interessante personages. In veel horrorromans, -series en -strips, zien we helaas nog wel eens dat het plot of de bovennatuurlijke wezens te veel aandacht krijgen. Dit gaat dan ten koste van de personages. In deze roman kan ik stellen dat dit geenszins het geval is. Ben je dus gek op vleesetende monsters maar wil je wel personages met emotionele diepgang? Dan is dit boek voor jou.