In de Britse krant The Guardian is opiniemaker Nick Cohen de cancelcultuur rondom auteurs zat. Eén van de nieuwe tendensen die leiden tot het ‘cancelen van auteurs’, zo ziet Cohen, is dat personages gezien worden als een verlengstuk van de auteur. Dat een personage uit Sally Rooney's Normal People anti-Aziatische opvattingen heeft, betekent volgens Cohen niet dat Rooney een racist is.

Les Edgerton, schrijver en schrijfdocent, ziet ze regelmatig: getalenteerde schrijvers die keer op keer afgewezen worden door uitgevers, terwijl ze een geweldige persoonlijkheid hebben. Het probleem? Die geweldige persoonlijkheid komt niet op papier terecht. Edgerton begon zich te realiseren dat veel schrijvers kampen met een ‘writer’s inferiority complex’. Een minderwaardigheidscomplex waardoor schrijvers zich minder voelen dan andere, meer ‘literaire’ auteurs. Dit is gewoonweg zonde, zo stelt Edgerton, want van de schrijvers die hij doceerde en die hun persoonlijkheid op papier kregen, rees het percentage dat gepubliceerd werd dramatisch.

In Writer’s Digest pleit dr. Craig Wynne tegen de stereotypering van vrijgezelle vrouwelijke personages. Ze worden volgens Wynne nog regelmatig neergezet als eenzame vrouw die met een dozijn katten woont of als ‘gebroken’. Zo zijn personages bijvoorbeeld workaholic, egoïstisch of promiscue, en worden ze door het resultaat van een romantisch subplot opeens een beter mens. Dergelijke negatieve stereotyperingen kunnen volgens Wynne schadelijk zijn.